Een goed gesprek

Als wij onze tranen al weer zijn vergeten, is er iemand die ze bewaart. In psalm 56 wordt verwacht dat de Eeuwige God niet alleen uw en mijn omzwervingen optekent, maar ook onze tranen opvangt in een kruik. Dat is een fascinerend en opnieuw tot tranen leidend beeld. Niets gaat verloren blijkbaar, vooral onze diepste emoties niet en ik denk wel eens dat dat komt omdat we, als we huilen het meest onszelf zijn. We worden niet gehinderd, al is het maar een paar seconden, door de gedachten dat mannen niet mogen huilen en dat vrouwen altijd het roer moeten vasthouden en dus een heldere blik moeten hebben. We worden meestal overvallen door het verdriet en we realiseren ons pas op dat moment hoe diep iets ons raakt.
Daarom ook zullen aan het einde der tijden al onze tranen uit onze ogen worden gewist. Dat beeld gebruikt de schrijver van het boek Openbaring. Het heeft voor mij altijd te maken met de erkenning dat we langs vele vreemde en vaak intens verdrietig stemmende wegen zijn gegaan, voor we ten slotte aankomen waar we altijd al moesten zijn.
 

Tweets van Aart Mak

Diensten Dorpskerk Bloemendaal

lees meer